Online identiteiten van sollicitanten


In het kader van mijn onderzoek naar vertrouwenswaardigheid binnen online sociale netwerken, heb ik 18 september het KNAW-symposium ‘Identiteit in Virtuele Werelden’ bezocht.

Een erg inspirerend symposium dat veel verbanden met toepassingen binnen de arbeidsmarkt had. Een ‘online presence’, een identiteit op internet, is immers zeer belangrijk voor sollicitanten. Recruiters gebruiken namelijk ook sociale netwerken om sollicitanten te screenen, zo blijkt uit onderzoek van careerbuilder. In het kader daarvan: in hoeverre moet je jouw online identiteit die je weergeeft voor recruiters aanpassen ten opzichte van je eigen identiteit?

Zonder dit gelijk van een (te) filosofische invalshoek te bekijken, is dit toch een interessant thema. Want de invloed die deze identiteit heeft, is toch behoorlijk. Tijdens mijn onderzoek interview ik veelal mensen die binnen de nieuwe media bewust bezig zijn met personal branding. Wat opvalt is dat deze gebruikers veelal open zijn over hun identiteit. Waar veel mensen bijvoorbeeld hun Hyves-profiel afschermen (dat is eenvoudig te realiseren), kiezen zij er bewust voor om comments, foto’s en andere informatie openbaar te maken. Deze informatie vormt signalen die op hun beurt weer een online impressie kunnen ontwikkelen.

Binnen deze interviews kwam steeds vaker de discussie naar voren dat recruiters misschien op een andere manier moeten gaan kijken naar bijvoorbeeld de foto’s waar niet iedereen er even goed op staat. Uiteraard, foto’s waar iemand volledig dronken op staat zijn geen goede reclame voor jezelf. Maar je eigen privéleven hoort toch ook bij jouw (online)identiteit? Dat zegt toch nog niets over de capaciteiten van diegene? Een geïnterviewde omschreef het als volgt:

“Mijn toekomstvisie is dat door die online transparantie je juist de offline wereld ook beter wordt. En dat iemand zegt ‘ik hoorde dat een recruiter zag dat ik dronken op een foto op Hyves sta’, dat moet de recruiter door de vingers zien. Iedereen heeft wel eens een gekke bui, iedereen drinkt wel eens een slokje te veel.”

Ergens zit daar wel wat in, ik ben benieuwd naar jullie mening erover. Om er nog een schepje bovenop te doen: op het symposium gingen ze nog iets verder door aan te geven dat in de VS een discussie gaande is dat sommige Myspace-gebruikers het ook echt zagen als MYSpace. Deze gebruikers zijn zich wel degelijk bewust van het feit dat het een publieke plek is, maar zij vinden tegelijkertijd dat hun profiel hun plekje op het internet is en daar moeten mensen niet alleen komen omdat het technisch mogelijk is. Een moralistische invalshoek die te vergelijken is met een dagboek van een kind dat op de tafel ligt; voor ouders is het eenvoudig mogelijk om daarin te kijken, maar het gebeurt (hopelijk) niet. Een soort heropvoeding van de Myspace-gebruikers als het ware. Meer privacy voor een openbaar profiel.

Misschien een wat gechargeerd verhaal, maar het roept wel een interessante discussie op in hoeverre recruiters vanuit een ander paradigma naar online profielen kunnen kijken.

Deze post heb ik eerder geschreven voor arbeidsmarkt.blogo.nl.

Pagina delen: Facebooktwitterpinterestlinkedin